Psychiatrische stoornissen worden vaak expliciet of impliciet uitgebeeld in films. Dat is geen wonder omdat het gedrag en de emoties van mensen met psychiatrische stoornissen vaak uitvergrotingen zijn van onze eigen angsten, stemmingen en gedrag. Van de verschillende filmtradities staat met name de Scandinavische filmtraditie bekend om het opzoeken van de grenzen van de menselijke emotie. Dit is dan ook de reden om het eerste symposium van de Stichting Psychiatrie en Film aan deze traditie te wijden. Zes sprekers zullen de psychiatrische aspecten aan de hand van filmbeelden vanuit telkens weer een ander gezichtspunt belichten.

Hans Hovens neemt u aan de hand langs het leven en de emotionele worstelingen van een van de grootste naoorlogse cineasten, Ingmar Bergman. Hij zal de relatie tussen Bergman’s roerige binnenwereld en de psychiatrie in zijn films bespreken.

Ab Zagt filmredacteur, zal Von Triers persoon, diens films en kijk op vrouwen aan de hand van filmfragmenten uit de doeken doen.

Harold van Megen neemt u mee naar verdrongen herinneringen in deze film, een thema waar de psychiatrie zich sinds Sigmund Freud mee bezig heeft gehouden.

Aad Hagendijk beweert dat Adam’s apples, een zwarte komedie, het best begrepen kan worden met de Bijbel in de hand. Vanuit die invalshoek zal hij deze film bespreken.

Hans van der Ploeg ontrafelt in zijn lezing over A Royal Affair de psychiatrische diagnoses van de twee hoofdpersonen: de koning en de lijfarts. Lijdt de koning aan schizofrenie? Is de lijfarts een psychopaat, of enkel een idealist, een tragisch persoon?

De  laatste bijdrage is een tweegesprek tussen Hans van der Ploeg en regisseur Franz Weisz. Zij gaan in op de moeilijkheden, die een filmmaker ondervindt om psychiatrische stoornissen in film te verbeelden. Dit doen zij aan de hand van de decorloze film “Dogville” van Lars von Trier.