In 2007 was het aantal zelfdodingen ruim 1300, in 2014 meer dan 1800. Dat is veel meer dan de circa 500 jaarlijkse verkeersdoden. Bovendien doen ongeveer 94000 Nederlanders een poging tot zelfmoord. Toch heeft zelfmoord in tegenstelling tot verkeersdoden geen prioriteit. Worden er massaal extra verkeersdrempels opgeworpen, niets van dat alles als het om zelfmoordpreventie gaat. Wellicht hangt dat samen met het vigerende idee dat iedereen zelf mag uitmaken wat hij met zijn leven wil. Nederland schrikt wel op als een bekende Nederlander zoals Joost Zwagerman zichzelf van het leven berooft of als Rogi Wieg door euthanasie een eind aan zijn leven maakt.

Mensen plegen om heel verschillende redenen zelfmoord: om te ontsnappen aan een hopeloze situatie, uit verdriet om het gemis van een geliefde, uit paniek, vaak vanuit een psychiatrische ziekte, en soms omdat zij menen dat zij klaar zijn met het leven. Bovendien zijn er talrijke mensen die een zelfmoordpoging doen om rust te verkrijgen. Dan is het lang niet altijd de bedoeling te sterven.
Voor de psychiater die geconfronteerd wordt met de zelfmoord van zijn patiënt, is dat altijd een aangrijpende gebeurtenis. Het is ook niet de bedoeling onze patiënten te zien sterven. In onze dagelijkse diagnostiek en werk houden suïcide en suïcidepogingen ons dan ook sterk bezig. Daarom organiseert de Stichting Psychiatrie en Film dit jaar het symposium ‘Zelfmoord’. Aan de hand van filmfragmenten staan we stil bij dit complexe ziektebeeld.

Remco de Winter bespreekt aan de hand van fragmenten uit de film The Virgin Suicides en Delicatessen de verschillende oorzaken en motieven om zich het leven te benemen.

Ranne Hovius laat zien dat depressiviteit en uiteindelijk suïcide het leven kan binnensluipen. Dit doet zij aan de hand van de biografie van Virginia Woolf en twee films The Hours en Mrs Dalloway die daarop betrekking hebben.

Hans van der Ploeg analyseert met fragmenten uit Controle waarom jonge mannen zelfmoord plegen.

Harold van Megen laat zien hoe goede bedoelingen slecht kunnen uitpakken en kunnen leiden tot een zelfmoord. Hij doet dat met behulp van beelden uit Dead Poets Society.

De dag wordt besloten met twee lezingen over Mar Adentro, waarbij Leny van Dalen en Alan Ralston respectievelijk vanuit het familie- en filosofisch gezichtspunt stilstaan bij het emotioneel gekleurde thema ‘hulp bij zelfdoding en euthanasie bij psychiatrische patiënten’.

We sluiten de dag af met een zaaldiscussie waarbij we van de deelnemers vragen de film Mar Adentro thuis vast te bekijken, dit om de zaaldiscussie te bevorderen.

We verheugen ons weer op een inspirerende en levendige dag.